Nasze przedszkole od 2012 roku pracuje Metodą Dobrego Startu.

Twórcą metody jest prof. Marta Bogdanowicz z Uniwersytetu Gdańskiego. Pani Profesor czerpała inspirację korzystając z założeń pedagogiki Marii Montessori, francuskiej metody La Bon Depart (Dobry Odjazd) oraz twórczej pedagogiki ruchu Labana. Metoda wspomaga dziecko w drodze do osiągnięcia dojrzałości  szkolnej, przygotowuje do nauki czytania i pisania. Szkolenia i przygotowanie praktyczne dla nauczycieli prowadzą: p. Ewa Jakacka i p. Małgorzata Barańska. Obie Panie są autorkami wielu publikacji wspomagających rodziców  i nauczycieli.

W naszym przedszkolu Metodą Dobrego Startu pracujemy już od grupy 3-latków. Korzystając z przygotowanych wzorów i wierszy lub piosenek usprawniamy procesy poznawcze, językowe, koordynację ruchowo-słuchowo-wzrokową.

Każde zajęcia oparte są na tym samym schemacie. Rozpoczynają się od powitania. Jest to ważny moment, ponieważ buduje więź i właściwe między grupą a prowadzącym.  Dalej poprzez ćwiczenia  orientacji w schemacie ciała (nazywamy poszczególne części ciała, wskazujemy strony- prawą/ lewą), orientację w przestrzeni (kształtowanie pojęć: przed, za, pomiędzy itp.) przechodzimy do ćwiczeń językowych i pracy na wierszu lub piosence. Metoda jest przyjemna dla dzieci, gdyż przeplatają się tu różnorodne aktywności: umysłowa na zmianę z ruchową. Podczas każdych zajęć kształtujemy  i doskonalimy koordynację pomiędzy ręką (ruch), uchem (słuch) i okiem (wzrok). Precyzja ruchów  i właściwe ukierunkowanie (od lewej do prawej)są wstępem do nauki czytania i pisania. Metoda ma również funkcję diagnostyczną. Pomaga nauczycielowi zauważyć jednostkowe trudności i wczesnego rozpoznania ryzyka dysleksji. Mnogość i różnorodność pomocy dydaktycznych sprawiają, że zajęcia są bardzo atrakcyjne dla każdego przedszkolaka. Każdy wzór dzieci poznają wielozmysłowo pracując na kartach polisensorycznych, pisząc w kaszy mannie, korzystając z różnych narzędzi pisarskich (węgiel, kreda itp.).

Rodzice podczas zajęć otwartych mają możliwość poznać metodę. Mogą się też angażować poprzez pomoc w przygotowaniu kart polisensorycznych.

Wiele ćwiczeń mogą Państwo wykonywać razem z dziećmi w domu w formie zabaw. (Dzieci z pewnością same pokażą jak należy je wykonywać!).

OTO PRZYKŁADOWE ZAJĘCIA W GRUPIE KACZUSZKI 🙂

SCENARIUSZ ZAJĘĆ METODĄ DOBREGO STARTU (MDS) dzieci 4-letnie

Temat: „Deszczyk pada” – wprowadzenie wzoru pionowych kresek
Wiersz do wzoru IIII : „Deszczyk pada, pada, pada. Czy jest na to jakaś rada?”

1. ZAJĘCIA WPROWADZAJĄCE
2. Powitanie

Dzieci siedzą w kole na dywanie.

Nauczyciel mówi:
„Witam wszystkie dzieci, które przyszły dziś na zajęcia”.

Dzieci odpowiadają ruchem:
– machają ręką
– uśmiechają się
– klaszczą raz

2. Ćwiczenia orientacji w schemacie ciała – „Deszczyk pada na nas”

Dzieci stoją w rozsypce.

Nauczyciel mówi i pokazuje, dzieci naśladują:

• „Deszczyk pada na głowę” – lekkie stukanie palcami
• „Deszczyk pada na ramiona”
• „Deszczyk pada na plecy”
• „Deszczyk pada na kolanka”
• „Deszczyk pada na stopy”

Ćwiczenie wykonujemy wolno, spokojnie, z powtarzaniem nazw części ciała.

3. Ćwiczenia orientacji w przestrzeni – „Gdzie pada deszcz?”

Dzieci stoją. Polecenia nauczyciela:

• „Deszcz pada z góry” – ręce wysoko, opuszczamy w dół
• „Deszcz pada przed nami” – wyciągamy ręce przed sobą i ruszamy paluszkami
• „Deszcz pada za nami” – dotykamy pleców
• „Deszcz pada obok nas” – rozkładamy ręce na boki i ruszamy paluszkami
• „Deszcz pada z lewej strony” – itd

4. Nauka dwuwiersza i ćwiczenia językowe oparte na tekście

Dzieci siadają przed tablicą.
Nauczyciel prosi, aby dzieci uważnie przyjrzały się ilustracji przedstawiającej deszcz. Następnie zachęca dzieci, aby posłuchały wierszyka i spróbowały zapamiętać, co pada z nieba i jak wygląda deszcz.

Nauczyciel zapoznaje dzieci z dwuwierszem:

„Deszczyk pada, pada, pada.
Czy jest na to jakaś rada?”

Przypomnienie treści wiersza w formie pytań:

• o czym jest ten wiersz? (o deszczu),
• co robi deszczyk? (pada),
• czy deszczyk jest cichy czy głośny?

Przypomnienie dwuwiersza:
„Deszczyk pada, pada, pada.
Czy jest na to jakaś rada?”

Wiersz jest powtarzany rytmicznie kilkukrotnie przez dzieci i nauczyciela – najpierw wolno, następnie nieco szybciej, z jednoczesnym klaskaniem.

Następnie nauczyciel proponuje podział wybranych wyrazów na sylaby:

• de-szczyk,
• pa-da,
• ra-da.

Dzieci odpowiadają, z ilu sylab składają się poszczególne wyrazy.
Który wyraz ma najmniej sylab?

Nauczyciel prosi dzieci, aby jeszcze raz uważnie posłuchały wiersza i zadaje pytania:

• ile razy w wierszu słyszymy słowo „pada”?
• czy któreś słowo powtarza się więcej niż jeden raz? Jakie?

Na zakończenie nauczyciel pyta:

• jak myślicie, czy dzieci lubią bawić się w deszczu?

Następuje płynne przejście do zabawy ruchowej związanej z padającym deszczem.

 

1. ZAJĘCIA WŁAŚCIWE
2. Ćwiczenia ruchowe – „Deszcz”

Polecenia nauczyciela:

• „Lekki deszczyk” – dzieci poruszają się drobnymi, cichymi kroczkami, palce rąk delikatnie poruszają się w dół jak kropelki.
• „Mocny deszcz” – dzieci tupią nogami, mogą głośniej poruszać się po sali.
• „Ulewa” – szybkie tupanie i energiczne ruchy rąk w dół.
• „Deszcz i wiatr” – dzieci poruszają się z lekkim pochylaniem ciała na boki, jakby wiatr je kołysał.
• „Kałuże” – dzieci wykonują małe podskoki w miejscu.
• „Deszcz przestał padać” – dzieci zatrzymują się, stają nieruchomo i słuchają ciszy.

Na zakończenie nauczyciel mówi:
„Deszczyk cichnie… robi się spokojnie” – dzieci zwalniają ruch, uspokajają oddech i przechodzą do kolejnego ćwiczenia.

 

2. Ćwiczenia ruchowo-słuchowe

Dzieci siedzą na dywanie.

W rytmie wiersza:

• klaskanie,
• uderzanie dłońmi o kolana,
• wystukiwanie rytmu palcami.

3. Ćwiczenia ruchowo-słuchowo-wzrokowe – wzór „deszczyk”
4. a) Spostrzeganie wzoru

Nauczyciel pokazuje ilustrację i wzór.

Pytania:

• „Co pada z nieba?”
• „Jak pada deszcz – prosto czy w kółko?”
• „Czy te kreski są długie czy krótkie?”

1. b) Rysowanie wzoru

Z jednoczesnym mówieniem wiersza:

Kolejno:

• palcem w powietrzu,
• palcem na dywanie,
• palcem po wzorze polisensorycznym,
• palcem na tackach z kaszą lub ryżem,
• rysowanie kredką lub mazakiem po śladzie.

III. ZAJĘCIA KOŃCOWE – RELAKSACYJNE

„Cichy deszczyk”

Dzieci kładą się na plecach lub siedzą wygodnie.

Nauczyciel cicho mówi: „Deszczyk pada… kap… kap… kap…” (można włączyć nagranie kapiącej wody, lub odgłos deszczu)

Dzieci: oddychają spokojnie, zamykają oczy na chwilę.

 

 

ZAJĘCIA W GRUPIE MOTYLKÓW
 Cel Edukacyjny – zapoznanie ze sposobem kreślenia koła

Temat: Opracowanie figury geometrycznej koła na podstawie piosenki „Kiedy babcia była mała” 
1. Zajęcia wprowadzające:
 Ćwiczenie orientacyjno-porządkowe: zabawa Babcia i wnuczek – dzieci dobierają się w pary i spacerują, trzymając się pod rękę para za parą; można polecić dzieciom
rozchodzenie się par raz w prawą, raz w lewą stronę
Śpiewanie piosenki wspólnie i omówienie jej treści
Nastepnie nauczyciel przechodzi do zagadek językowych : dzielenie wybranych słów na sylaby np. babcia, dziadek, fartuszek,
sukienka, cukierki itp.);

Nauczyciel; prowadzący wymienia sylabę początkową a dzieci uzupełniają
słowo brakującymi sylabami np. bu-…, mar-…su-… itd.; burza mózgów na temat:
Jaka może być babcia? – dzieci szukają określeń (np. miła, dobra, stara itd.)

2. Zajęcia właściwe:
A. Ćwiczenia ruchowe:
Zabawa ruchowa – dzieci biegają po sali z kolorowymi chustami w ręku, na dźwięk
gwizdka zatrzymują się i zataczają chustkami małe i duże koła

B. Ćwiczenia ruchowo-słuchowe:
Ćwiczenie z gumą do skakania – dzieci ustawione w kole trzymają gumę do skakania i
rozciągają ją w rytm piosenki (krok do przodu, krok do tyłu zaznaczając akcent)
Ćwiczenie z przysiadami – wstawanie i przysiadanie w rytm akcentu metrycznego
piosenki oraz z wykorzystaniem obreczy kół
Ćwiczenia na woreczkach – uderzanie pięścią od lewej do prawej w rytm akcentu
metrycznego

C. Ćwiczenia ruchowo-słuchowo-wzrokowe:
Wzór – figura geometryczna koło
Piosenka (zwrotka I): Kiedy babcia była mała to sukienkę i fartuszek krótki miała.
Małe nóżki, chude rączki, i lubiła jeść cukierki oraz pączki.

Demonstracja wzoru, omówienie jego wyglądu, skojarzeń oraz zaznaczenie
magicznego miejsca

Uczenie polisensoryczne: kreślenie kół ręką w powietrzu, palcem na dywanie z
jednoczesnym śpiewem piosenki; formowanie kół z szarf
i wodzenie stopami, rękami; rysowanie kasztanem (kulką) wzoru na plecach kolegi;
wodzenie palcem po różnych fakturach o kształcie koła

Reprodukowanie wzoru:

– układanie kształtu koła z fasolek na kartce formatu A4 z narysowanym wzorem;  – układanie koła z kolorowego sznurka na kartce ze wzorem
– rysowanie na tacce z kaszą z wykorzystaniem szablonu,  przekształcenie
powstałego koła w twarz babci lub dziadka poprzez dorysowanie kredkami
brakujących elementów

3. Zajęcia końcowe:
Zabawa przy muzyce relaksacyjnej Znajdź zdjęcie – dzieci spacerują po sali przy
spokojnej muzyce, szukając zdjęć opisdanych przez nauczycielke – np. znajdz zdjecie gdzie babcia ma koka, znajdz zdjecie gdzie babcia ma okulary….

Pożegnanaie się z dziećmi i podziękowanie za udział w zajeciach